Romney’s Rally

Het is half 8 als de zon ondergaat en Mitt Romney samen met zijn vrouw Ann het podium van het Amphitheater betreedt. Op de tweede dag van zijn driedaagse bustour door Florida spreekt de presidentskandidaat voor een uitzinnige menigte in de stad Apopka. Sommige bezoekers hebben er op dat moment al uren van wachten op zitten om bij de zogeheten Romney Rally te zijn.

Hoewel het officiële gedeelte om zes uur start mag het publiek twee uur eerder het terrein op en daar wordt gretig gebruik van gemaakt. Om vier uur staan de toegangswegen naar het Amphitheater vol auto’s. Politie leidt het verkeer naar de parkeerplaats, vanaf daar begint de wandeling naar het theater en staat er om de paar meter een verkoper klaar met reclame attributen. Buttons, bumperstickers, T-shirts, petten en poppen met teksten voor Romney of juist tegen Obama. Als je hier niet enthousiast van wordt komen de pro-Obama spullen te voorschijnen, geld verdienen overstijgt tenslotte elke politieke voorkeur.

Eenmaal in de rij voor de ingang aangekomen is het wachten op iedereen die door de veiligheidspoortjes geloodst moeten worden. Tassen gaan open en voor degenen die piepend onder de poort vandaan komen, staan er agenten klaar om ze te fouilleren. Dan is het alsof je voet zet op een festivalterrein in zomers Nederland. Hele gezinnen zitten gezellig op kleedjes en er staat een groep mensen te luisteren naar een opgetrommelde countryzanger. Gratis water flesjes worden uitgedeeld, maar ook hier wordt de economie draaiende gehouden. Draagbare pinautomaten zorgen ervoor dat het niemand aan geld ontbreekt om eten of drinken te kopen of misschien toch zo’n button.

Terwijl de bezoekers binnen blijven stromen is het tijd om de Rally te beginnen en wordt er een samenhorigheid gecreëerd zoals alleen Amerikanen dat lijken te kunnen. Een priester gaat voor in het gebed, samen met een zangeres zingt het hele publiek het volkslied en ook padvinders met de Amerikaanse vlag ontbreken niet. Als de menigte is opgewarmd wisselen verschillende sprekers van Republikeinse huize elkaar af. In ferme taal worden de afgelopen vier regeringsjaren van Obama bekritiseerd. Als het aan hen ligt kan het land zich niet nog eens vier van deze jaren veroorloven. Het is tijd voor een nieuwe president, in de persoon van Romney. Uit het gejoel en geschreeuw op te maken is het publiek het daar volledig mee eens. Als deze gedroomde president vervolgens met zijn Ann het podium op stapt drommen de mensen zich helemaal samen tot één grote massa.

Vraag een republikeinse stemmer waarom Romney de juiste man voor Amerika is en de kans is groot dat je het antwoord hoort: ‘Hij heeft ervaring in het bedrijfsleven. Hij weet hoe hij een bedrijf groot moet maken en dat is goed voor het land. In plaats van Obama die alleen maar gestudeerd heeft en gewerkt in de politiek.’ Deze successen haalt Romney aan in zijn speech, maar hij neemt ook de tijd om zichzelf neer te zetten als een man van het volk. Een president voor alle Amerikanen, iets waarvan de Democraten hem betichten niet te zijn. Hij vertelt bijzondere, ontroerende en dramatische verhalen over hemzelf en de mensen die hij tijdens zijn werk als gouverneur in Massachusetts is tegengekomen. Dit alles om de harten van de kiezers te winnen.

Heeft hij vanavond harten gewonnen in het Apopka Amphitheater? Ik denk het niet, deze mensen had hij al aan zijn zijde. Dit soort rally’s zorgen voor een politiek bewustzijn onder de bevolking. In de dagen voor de verkiezingen willen de presidentskandidaten niets anders dan dat mensen met elkaar in gesprek gaan over wie zij een geschikte leider vinden voor het land, want zoals één van de shirts van een bezoeker zegt: ‘A good friend never lets a friend vote Obama’. Daar gaat het om in verkiezingstijd, elkaar overtuigen van het ongelijk van de ander.

Lisette de Ruijter van Steveninck